De veritate ac voluntate

Л. на Ўсебеларускім народным сходзе заўважыў, м.ін.: "У нас вообще любое предприятие может быть приватизировано".

Вядома, што законам вызначаны характарыстыкі прадпрыемстваў, якія не падлягаюць прыватызацыі. Вядома таксама, што канкрэтныя сьпісы такіх прадпрыемстваў вызначаюцца пастановамі Саўміну і, здаецца, іншых органаў таксама. Такіх пастановаў прынята ўжо шмат, і наступныя ўносяць зьмены ў папярэднія.

Здавалася б, перад намі хлусьня, безадказнасьць або пустое плявузганьне. Аднак такое ўражаньне часта кажа проста пра хібныя прэзумпцыі, прынятыя слухачом. І сапраўды, сама колькасьць пастановаў "аб унясеньні зьменаў" паівнна навесьці на думку, што закон тут ня столькі дура, колькі дышла.

Прававая норма, якая рэальна дзейнічае ў гэтай сфэры і ў сьвятле якой цытаваная фраза напаўняецца сэнсам, сфармулявана ў пазамінулым стагодзьдзі гораданачальнікам Барадаўкіным:

В ожидании этого исхода он занимался делами и писал втихомолку устав о "неcтеснении градоначальников законами". Первый и единственный параграф этого устава гласил так: "Ежели чувствуешь, что закон полагает тебе препятствие, то, сняв оный со стола, положи под себя. И тогда все сие, сделавшись невидимым, много тебя в действии облегчит".