Сякера пад лаваю
Mar. 27th, 2007 02:34 am19 марта 2007 г. віцэ-старшыня АГП Людміла Гразнова напісала:
Гэта пра дату, якая адзначаецца вулічнымі акцыямі ўжо блізка двух дзясяткаў гадоў і амаль столькі ж часу фігуруе ў школьных падручніках. Аўтарка сапраўды толькі летась яе заўважыла? Ці гэта рытарычная фігура, каб падвесьці да патрэбы перафарматаваць яе ў "Дзень беларускага адзінства"?
Дарэчы, ці гучаў матыў "Дня беларускага адзінства" ў прамоўцаў 25-га?
І, вяртаючыся да артыкулу, -- што аўтарка хацела сказаць, перасыпаўшы свой расейскі тэкст беларускімі словамі ў двукосьсях?
UPD: аднойчы я, аказваецца, пра Людмілу Гразнову тут ужо згадваў.
Еще несколько лет назад дата 25 марта у многих граждан нашей столицы и окрестностей не вызывала никаких эмоций. Мало кто знал о дне провозглашения Белорусской народной республики в 1918 году, мало кто связывал эту дату с сегодняшней историей, ее страхами, угрозами и перспективами. Прошлый год высветил значимость 25 марта, когда десятки тысяч людей собрались в центре Минска, чтобы показать свою «годнасць» и выразить общее возмущение официальными итогами голосования на президентских выборах, выступить в защиту сотен арестованных молодых и пожилых защитников площади Кастуся Калиновского.
Гэта пра дату, якая адзначаецца вулічнымі акцыямі ўжо блізка двух дзясяткаў гадоў і амаль столькі ж часу фігуруе ў школьных падручніках. Аўтарка сапраўды толькі летась яе заўважыла? Ці гэта рытарычная фігура, каб падвесьці да патрэбы перафарматаваць яе ў "Дзень беларускага адзінства"?
Дарэчы, ці гучаў матыў "Дня беларускага адзінства" ў прамоўцаў 25-га?
І, вяртаючыся да артыкулу, -- што аўтарка хацела сказаць, перасыпаўшы свой расейскі тэкст беларускімі словамі ў двукосьсях?
UPD: аднойчы я, аказваецца, пра Людмілу Гразнову тут ужо згадваў.