Kristo naskigxis
Dec. 26th, 2007 12:43 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
miramGratulojn al cxiuj, kiun.
===
Славуты каталіцкі фаервэрк выглядаў так. Перад поўначчу, калі мелася пачацца беларуская калядная мша ў катэдры, народ тоўпіўся на тратуары пры касьцёле і на другім баку плошчы -- каля ратушы. Сказалі кароткую казань, потым абвясьцілі нешта накшталт: "У гонар нараджэньня Хрыста Пана -- фаервэрк!" Тут народ адвярнуўся ад касьцёла і пачаў выглядаць у небе відовішча. Трэба думаць, ад Сьвятадухавага сабору яно добра ўражвала, але ад катэдры яго засланяў дом Шмэнкеля, а хто няўдала стаў, то і яліны. Абяцанага Баха было не чуваць. Глядзелі ў поўным маўчаньні, а як скончылася -- запляскалі ў ладкі. З тэхнічнага гледзішча фаервэрк нічым не адрозьніваўся ад таго, што бывае на Дзень гораду і падобныя сьвяты, хіба сьціплейшымі маштабамі і выразным недахопам кутата-мутаты. Нарэшце зноў павярнуліся да касьцёла і пачалі заходзіць усярэдзіну.
Калядная мша нагадвала паседжаньне з элемэнтамі канцэрту. Пасярод казаняў, прамоваў і эвангельскіх чытаньняў неўпрыкмет памаліліся і адбылі эўхарыстычны сакрамант. Кандрусевіч прамаўляў на досыць чыстай беларускай мове, але пэрыядычна расстаўляў дзіўныя націскі -- "пашанА", "прыйсьцЯ". Прывітаў перш прысутных сьвятароў, потым "законьнікаў і законьніц", потым дыпламатычны корпус, асобна праваслаўнага айца Аляксандра -- Філарэтавага прадстаўніка, потым прагучала "браты і сёстры". Той айцец Аляксандр перад заканчэньнем літургіі выйшаў да амбону і прамовіў некалькі сказаў -- без аратарскага майстэрства і характэрных амбонных інтанацыяў, крыху нерашуча і таму найбольш натуральна; народ праводзіў яго воплескамі, як фаервэрк. Яшчэ воплескамі адказалі на Кандрусевічаву падзяку хору. Трохі ў прамовах яго эмінэнцыі, а больш у гаворках касьцельных служак з народам пасьля мшы, калі дзяліліся аплаткамі, гучаў матыў хрысьціянскай еднасьці дэ-факта. Відаць, што ён тут моцны і трывалы.
Сярод казані, перапоўненай вумнымі словамі, зьвярнуў на сябе ўвагу пасаж пра лішнюю веру ў навуку. У асьветленым электрыкаю касьцельным гмаху гэта прагучала праз дынамікі асабліва пераканаўча, а ў тэлевізійнай трансьляцыі то пагатоў.
Трэба пры нагодзе паслухаць трыдэнцкую мшу. А то чамусьці простая будзённая чытаная мша, якую служыў айцец Пранцішкус Рачунас, мармычучы так, што ледзь разьбярэш, успамінаецца як больш -- ня тое што ўрачыстая, а зьмястоўная -- чым гэтая калядная з фаервэркам і арцыбіскупам.
(Pranciškus Račiūnas, 1919–1997, быў пробашчам маскоўскага касьцёлу сьв. Людвіка, потым правінцыялам літоўскіх марыянаў. Яны з айцом Чарняўскім вучыліся разам і сябравалі.)
==
La Papo gratulis onin, i.a., en Esperanto. Mi sentas min iom kontenta kaj iom honorigita. Bjelaruse li deziris al oni "вясёлых калядных сьвятОў".
===
Славуты каталіцкі фаервэрк выглядаў так. Перад поўначчу, калі мелася пачацца беларуская калядная мша ў катэдры, народ тоўпіўся на тратуары пры касьцёле і на другім баку плошчы -- каля ратушы. Сказалі кароткую казань, потым абвясьцілі нешта накшталт: "У гонар нараджэньня Хрыста Пана -- фаервэрк!" Тут народ адвярнуўся ад касьцёла і пачаў выглядаць у небе відовішча. Трэба думаць, ад Сьвятадухавага сабору яно добра ўражвала, але ад катэдры яго засланяў дом Шмэнкеля, а хто няўдала стаў, то і яліны. Абяцанага Баха было не чуваць. Глядзелі ў поўным маўчаньні, а як скончылася -- запляскалі ў ладкі. З тэхнічнага гледзішча фаервэрк нічым не адрозьніваўся ад таго, што бывае на Дзень гораду і падобныя сьвяты, хіба сьціплейшымі маштабамі і выразным недахопам кутата-мутаты. Нарэшце зноў павярнуліся да касьцёла і пачалі заходзіць усярэдзіну.
Калядная мша нагадвала паседжаньне з элемэнтамі канцэрту. Пасярод казаняў, прамоваў і эвангельскіх чытаньняў неўпрыкмет памаліліся і адбылі эўхарыстычны сакрамант. Кандрусевіч прамаўляў на досыць чыстай беларускай мове, але пэрыядычна расстаўляў дзіўныя націскі -- "пашанА", "прыйсьцЯ". Прывітаў перш прысутных сьвятароў, потым "законьнікаў і законьніц", потым дыпламатычны корпус, асобна праваслаўнага айца Аляксандра -- Філарэтавага прадстаўніка, потым прагучала "браты і сёстры". Той айцец Аляксандр перад заканчэньнем літургіі выйшаў да амбону і прамовіў некалькі сказаў -- без аратарскага майстэрства і характэрных амбонных інтанацыяў, крыху нерашуча і таму найбольш натуральна; народ праводзіў яго воплескамі, як фаервэрк. Яшчэ воплескамі адказалі на Кандрусевічаву падзяку хору. Трохі ў прамовах яго эмінэнцыі, а больш у гаворках касьцельных служак з народам пасьля мшы, калі дзяліліся аплаткамі, гучаў матыў хрысьціянскай еднасьці дэ-факта. Відаць, што ён тут моцны і трывалы.
Сярод казані, перапоўненай вумнымі словамі, зьвярнуў на сябе ўвагу пасаж пра лішнюю веру ў навуку. У асьветленым электрыкаю касьцельным гмаху гэта прагучала праз дынамікі асабліва пераканаўча, а ў тэлевізійнай трансьляцыі то пагатоў.
Трэба пры нагодзе паслухаць трыдэнцкую мшу. А то чамусьці простая будзённая чытаная мша, якую служыў айцец Пранцішкус Рачунас, мармычучы так, што ледзь разьбярэш, успамінаецца як больш -- ня тое што ўрачыстая, а зьмястоўная -- чым гэтая калядная з фаервэркам і арцыбіскупам.
(Pranciškus Račiūnas, 1919–1997, быў пробашчам маскоўскага касьцёлу сьв. Людвіка, потым правінцыялам літоўскіх марыянаў. Яны з айцом Чарняўскім вучыліся разам і сябравалі.)
==
La Papo gratulis onin, i.a., en Esperanto. Mi sentas min iom kontenta kaj iom honorigita. Bjelaruse li deziris al oni "вясёлых калядных сьвятОў".
