RIP

[miram]

Leni Riefenstahl.
Мне пры гэтым імені згадваецца не "Трыюмф волі" (ці гэта была "Алімпія?"), што я некалі пабачыў на відэа, а найперш вершык К.І.Галчынскага. 1939 год на дварэ, а ён піша:

Jedni mówią: - On jest nasz!
Drudzy mówią: - On jest nasz!
A ja jestem tylko twój, jedyna.

Jedni mnie kuszą na Wschód,
drudzy ciągną mnie na Zachód,
a ja wolę, po wypłacie, z tobą iść do kina.

Jednych mi i drugich źal,
na film Leni Riefenstahl
ileż milej niż do czyśćca lub do piekła!

Od lat ośmiu przytuleni,
dobrze nam na filmie Leni,
chałwę jemy i patrzymy na ten ekran.

Pion moralny? Nie ucz nas,
mój staruszku, co dzień las,
sosny uczą nas pionu w firmament;

na dziękczynność i na troski
litania do Częstochowskiej
złoci się... z książki... po mamie.

A ty jesteś dla mnie: Rzym
i Bizancjum, blask i dym,
nurt Mozarta i krucjata pełna chwały;

a ty jesteś ognie pstre,
święta Wisła, lecz i Ren,
pieśń pogańska, Pater Goethe doskonały.

Z Teofilem zgadzam się:
bez monarchii będzie źle,
właśnie przez to zaczynamy wciąż od nowa.

Jestem mimo wszelki świst
ein polnischer Monarchist,
bo ty jesteś właśnie moja cesarzowa.

(Арыгінал тут; я паправіў відавочную памылку друку.)