Лытдыбр пятнічны

Спачатку тут. "Магія мовы". Пойдзе на гэтым тыдні.
Потым -- тут. Нядоўга, хвілін 15-20. Паненкі мілыя, хлопцы сымпатычныя, лаўкі за сьпіной у Грыцаўца ўтульныя.
Потым -- тут. Шмат колішніх прыяцеляў, некаторых гадамі ня бачыў. Марына Куноўская, Дзьмітрый Плакс, Ігар Палевікоў чыталі свае вершы самі, за астатніх -- двое Дзімаў, Строцаў і Плакс. Дэвіртуалізаваўся ignat.
Без пяці дванаццаць знайшоў рэшткі кампаніі на той жа лаўцы.
З antono і дзьвюма паненкамі падаліся ў бліжнія госьці, не дайшлі, рушылі да antono праз паўгорада пешкі, дабраліся а другой гадзіне, паснулі ўжо як разьвіднела.

Спасылка па тэме, @ antono.

Заметки натуралиста

Анадысь на дворе
Чтой-то грохотало,
А как вышел я во двор --
Сразу перестало.

Лытдыбр нядзельны

Вечарам скончыўся хуткі інтэрнэт, застаўся марудны і дарагі.
Салют быў кароткі, людзей мора. Недзе пад манумэнтам крычалі хорам, як здалося, "Жыве Беларусь!", але чуваць было слаба.
А палове другой ночы на дварэ загрымела: навальніца? танкі? Выцяг ровар, выехаў паглядзець -- сьціхла. Дзе, што было?
Падумаў: калі ў нядзелю ўночы і можна дастаць інтэрнэт-картку, то на вакзале, бо там пошта не зачыняецца.
Людзей нямала, як на такую пару. Шмат хто нападпітку, рэдкія хістаюцца. Сярэдні ўзрост 20-25. Паўсюль бутэлькі з-пад піва, часам бітае шкло. Багата міліцыі і таптуноў у цывільным. На Кастрычніцкай сьмецьце зграбаюць бульдозэрам. Ілюмінацыя. Транспарт ходзіць.
На вакзале інтэрнэт-карткі бываюць ад 11 да 23 гадзіны. Але, сказалі, ёсьць кругласутачны інтэрнэтны пункт Белтэлекома на Энгельса, насупраць Купалаўскага тэатру.
Ля ганку кучка міліцыі; усярэдзіне двое хлопцаў гартаюць сайты знаёмстваў. За шклом выстаўлены белтэлекомаўскія карткі "Вся Беларусь" (ніколі такіх ня бачыў), і адміністратарка кажа -- гэта ўсё, што ёсьць.
Але ўгаварыў, паклікала каляжанку, тая адамкнула нейкую скрынку -- і вось я тут.

Ars vivendi

Как собираться на юг, @ yooo

Lietuvių kalbos žodynas

!!!

(via bc_ @ terra_linguarum)

Абяцаюць, што і на кампакце будзе.

Лытдыбр роварны

Перабраў у нядзелю карэтку. Такое ўражаньне, што яе не раскручвалі ад тых дат, як спусьцілі з канвэера. Паўвечара шукаў, зьбіраючы, тую тонкую мерку, каб ужо ня боўталася, але яшчэ круцілася. Ход стаў лягчэйшы (?), трашчыць менш, васьмярыць больш.
А яшчэ ж заднюю ўтулку разьбіраць...

Заметки натуралиста

Сообщает postumia:

По стенке бегает циклоп,
За ним гоняется микроб:
-- Отдай штаны,
не твой размер!

Подозревается продолжение. Ы?