![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
Факт: беларуская вікіпэдыя явачным парадкам пераведзена на афіцыйны правапіс, дагэтуляшняя вэрсія -- дзе абодва правапісы суіснавалі -- перанесеная на іншы дамэн. Абмеркаваньне тут і яшчэ шмат дзе.
Камэнтар:
1. Пакуль што асноўны плён гэтай акцыі -- кампрамэтацыя афіцыйнага правапісу. Паняволі задумаешся: няўжо манера пазначаць арфаграмы ўсё ж іманэнтна зьвязана з камісарскім стылем паводзінаў? Interna ideo de ortografio, ага.
2. Акцыя тым больш недарэчная, што вікі ж -- ня тая сфэра, дзе можна некаму нешта загадаць: вікіпэдыя робіцца дзеля цікавасьці, з патрэбы сэрца, адчуваньня грамадзкага абавязку і г.д., тут ніхто нікому нічога ня вінен. Але без калектыву аўтараў зрабіць тут нічога немагчыма ў прынцыпе. Цяпер бальшыню ранейшых аўтараў адштурхнулі. Звычайна людзі схіляюцца да афіцыйнага правапісу больш з рацыянальных меркаваньняў, а да альтэрнатыўнага -- з маральных; што зараз пераважыць?
3. Цікава, што адміністратары "нарматыўнай" вікіпэдыі на галоўнай старонцы ня столькі запрашаюць публіку да супрацоўніцтва, колькі перасьцерагаюць ад яго:
Дарэчы, пытаньне на засыпку: што ў гэтай цытаце супярэчыць "нарматыўнаму варыянту беларускай мовы", г.зн. акадэмічным слоўнікам і граматыкам?
4. Найпрасьцейшае разуменьне "нарматыўнасьці" -- у спэлчэкера: ненарматыўна ўсё, чаго няма ў слоўніку. Але жыцьцё больш складанае, і мова таксама. У зьвязку з гэтым артыкулам прыгадваецца, як праф. Фёдар Янкоўскі рэгулярна ўжываў дзіўнаваты выраз "у мове грэкаў", бо пісаць "у грэцкай мове" ня мог як выкладчык пэдагагічнага інстытуту, а "ў грэчаскай" -- не хацеў, бо гэта не па-беларуску. "Спэлчэкерны" падыход стварае аблуднае кола: пры пасьлядоўным яго правядзеньні тое, што аднойчы трапіла ў слоўнік, павінна адгэтуль тыражавацца вечна, бо кожнае адхіленьне выявіцца ipso facto ненарматыўным. У першым класе, можа, так і трэба, але пражыць усё жыцьцё пад гэткаю фэрулаю -- барані Божа.
Камэнтар:
1. Пакуль што асноўны плён гэтай акцыі -- кампрамэтацыя афіцыйнага правапісу. Паняволі задумаешся: няўжо манера пазначаць арфаграмы ўсё ж іманэнтна зьвязана з камісарскім стылем паводзінаў? Interna ideo de ortografio, ага.
2. Акцыя тым больш недарэчная, што вікі ж -- ня тая сфэра, дзе можна некаму нешта загадаць: вікіпэдыя робіцца дзеля цікавасьці, з патрэбы сэрца, адчуваньня грамадзкага абавязку і г.д., тут ніхто нікому нічога ня вінен. Але без калектыву аўтараў зрабіць тут нічога немагчыма ў прынцыпе. Цяпер бальшыню ранейшых аўтараў адштурхнулі. Звычайна людзі схіляюцца да афіцыйнага правапісу больш з рацыянальных меркаваньняў, а да альтэрнатыўнага -- з маральных; што зараз пераважыць?
3. Цікава, што адміністратары "нарматыўнай" вікіпэдыі на галоўнай старонцы ня столькі запрашаюць публіку да супрацоўніцтва, колькі перасьцерагаюць ад яго:
Калегі вікіпедысты, мы добра ведаем, што шмат каму беларуская мова не мова, калі яна нарматыўная -- дык, калі ласка, агледзьцеся, ці вы сапраўды хочаце супрацоўнічаць у праекце, які прынцыпова працуе толькі ў нарматыўным варыянце беларускай мовы.
Дарэчы, пытаньне на засыпку: што ў гэтай цытаце супярэчыць "нарматыўнаму варыянту беларускай мовы", г.зн. акадэмічным слоўнікам і граматыкам?
4. Найпрасьцейшае разуменьне "нарматыўнасьці" -- у спэлчэкера: ненарматыўна ўсё, чаго няма ў слоўніку. Але жыцьцё больш складанае, і мова таксама. У зьвязку з гэтым артыкулам прыгадваецца, як праф. Фёдар Янкоўскі рэгулярна ўжываў дзіўнаваты выраз "у мове грэкаў", бо пісаць "у грэцкай мове" ня мог як выкладчык пэдагагічнага інстытуту, а "ў грэчаскай" -- не хацеў, бо гэта не па-беларуску. "Спэлчэкерны" падыход стварае аблуднае кола: пры пасьлядоўным яго правядзеньні тое, што аднойчы трапіла ў слоўнік, павінна адгэтуль тыражавацца вечна, бо кожнае адхіленьне выявіцца ipso facto ненарматыўным. У першым класе, можа, так і трэба, але пражыць усё жыцьцё пад гэткаю фэрулаю -- барані Божа.
