“Казка” (Fabula) езуіта Міхаіла Карыцкага ў беларускім перакладзе паэта Юрася Сьвіркі і лацініста Якуба Парэцкага была надрукавана ў “Літаратуры і мастацтве” 14.09.1984, с. 15. Дзьве фармальныя да гэтага перакладу заўвагі.
1. Перакладчыкі шмат дзе не дапільнавалі мэтру.
2. 114 радкоў перакладу адпавядаюць 113 радкам арыгіналу, але далей ідзе яшчэ 56 неперакладзеных радкоў, адбітых падзагалоўкам “Veritas fabulae”, дзе ўсё тое самае выкладаецца сьціслей і зь меншай алегарычнасьцю.
Ніжэй пераклад, затым арыгінал.
Літаратура і мастацтва. 14.09.1984. С. 15.
З ненадрукаванага і забытага
( Прадмова да лімаўскай публікацыі )
Дзень дагарэў, скацілася сонца з Алімпа крутога,
Глянула ў захада воды, калі расцягнуўся пастух на спякотным
Полі, зайграў на жалейцы цудоўную смутную песню,
Зваў шэрсцяносных атару на пашу сакоўную шчодра.
Раптам са сховаў лясных і з пячор глухамані і цемры
Зграя ваўкоў падаспела злавесных — выгляд жахлівы.
Жоўтым бліснуўшы аскалам, махнатая гібель навісла;
Вочы іскрыліся чырванню, густою крывёю гарэлі.
Блізка зусім падпаўзлі да здабычы, што ў полі хадзіла,
[10] Зубы востраць, глядзяць на авечак, кінуцца рваць іх гатовы.
( Read more... )
Michaelis Korycki, Societatis Jesu sacerdotis, Carmina. Polociae. Typis Academicis S.J. 1817. P.20–24
FABULA
Illustrissimo ac R[everendidssi]mo D[omi]no Comiti Zaluski Kijoviensium
Antistiti, cum suas Pastorales litteras pro tuenda Societate Jesu
in Diaecesim mitteret
Vesper erat, pronoque Phanes devectus Olympo
Hesperias spectabat aquas, cum Pastor aprico
Exspatiatus agro dulces inflaret avenas,
Lanigerosque greges ad pascua laeta vocaret.
Ecce autem nemorum latebris caecisque cavernis
Procurrunt mala turba lupi conspectibûs atrox,
Fulvo dente minax, promissis hispida villis,
Evibransque faces rubeas per lumina torva.
Jam propius steterant, praedamque hinc inde vagantem
Contuiti, exacuunt dentes ac morsibus aptant.
( Read more... )
1. Перакладчыкі шмат дзе не дапільнавалі мэтру.
2. 114 радкоў перакладу адпавядаюць 113 радкам арыгіналу, але далей ідзе яшчэ 56 неперакладзеных радкоў, адбітых падзагалоўкам “Veritas fabulae”, дзе ўсё тое самае выкладаецца сьціслей і зь меншай алегарычнасьцю.
Ніжэй пераклад, затым арыгінал.
Літаратура і мастацтва. 14.09.1984. С. 15.
З ненадрукаванага і забытага
( Прадмова да лімаўскай публікацыі )
Дзень дагарэў, скацілася сонца з Алімпа крутога,
Глянула ў захада воды, калі расцягнуўся пастух на спякотным
Полі, зайграў на жалейцы цудоўную смутную песню,
Зваў шэрсцяносных атару на пашу сакоўную шчодра.
Раптам са сховаў лясных і з пячор глухамані і цемры
Зграя ваўкоў падаспела злавесных — выгляд жахлівы.
Жоўтым бліснуўшы аскалам, махнатая гібель навісла;
Вочы іскрыліся чырванню, густою крывёю гарэлі.
Блізка зусім падпаўзлі да здабычы, што ў полі хадзіла,
[10] Зубы востраць, глядзяць на авечак, кінуцца рваць іх гатовы.
( Read more... )
Michaelis Korycki, Societatis Jesu sacerdotis, Carmina. Polociae. Typis Academicis S.J. 1817. P.20–24
FABULA
Illustrissimo ac R[everendidssi]mo D[omi]no Comiti Zaluski Kijoviensium
Antistiti, cum suas Pastorales litteras pro tuenda Societate Jesu
in Diaecesim mitteret
Vesper erat, pronoque Phanes devectus Olympo
Hesperias spectabat aquas, cum Pastor aprico
Exspatiatus agro dulces inflaret avenas,
Lanigerosque greges ad pascua laeta vocaret.
Ecce autem nemorum latebris caecisque cavernis
Procurrunt mala turba lupi conspectibûs atrox,
Fulvo dente minax, promissis hispida villis,
Evibransque faces rubeas per lumina torva.
Jam propius steterant, praedamque hinc inde vagantem
Contuiti, exacuunt dentes ac morsibus aptant.
( Read more... )