Рэфэрэндумнае

[miram]

У 1988 годзе быў мітынг на Дзяды. Людзі сабраліся перад брамаю Маскоўскіх могілак; пасьля пары (?) сутычак з міліцыяй кінулі кліч, каб ісьці ў Курапаты. Я туды не пайшоў (і не пачуў, як Пазьняк абвяшчае пра ўтварэньне БНФу), а падаўся ад могілак дадому. На прыпынку нейкі дзед, таксама з мітынгу, падзяліўся са мною чуткаю: кажуць, узялі Быкава. (Потым аказалася, няпраўда.) Чутка гэтая пераказвалася з радасным узрушэньнем: Быкаў, як народны дэпутат СССР, валодаў недатыкальнасьцю, і арыштаваўшы яго, тутэйшая "Вандэя" моцна падстаўлялася б і наклікала б на сябе кары ня толькі мясцовага маштабу, а нават усесаюзнага -- з самой Масквы.

Гэта ўспомнілася, калі чытаў навіну пра Паўла Шарамета, як яго з Акрэсьціна завезьлі ў шпіталь з чэрапна-мазгавой траўмай.