Dulce et decorum

[miram]

Ёсьць характэрны тып правакацыйных пытаньняў, нядаўна прадэманстраваны ў minsk_by юзэрам zen_77:

кто из вас готов отдать свою собственную жизнь за белорусскую конституцию,
за то, чтобы лукашенко ушёл из власти и ответил бы перед беларусью на предмет того, в чём его обвиняют,
за то, чтобы беларусь таки стала современной европейской страной, как вы сами себе представляете современное евросообщество?

Чаму ён правакацыйны -- ясна. Па-першае, хто за што гатовы аддаць жыцьцё -- рэч занадта важная і тонкая, каб абмяркоўваць яе публічна. Па-другое, практыка паказвае, што гераізм на словах і на справе рэдка супадае ў адным чалавеку.

Між тым, калі ўжо пытаньне зададзена, на яго ёсьць гатовы адказ. Гэта адносна нядаўні вайсковы афарызм:

Мы ня будзем паміраць за радзіму. Мы прымусім гэтых мярзотнікаў памерці за сваю радзіму.

Хто гэтак сказаў упершыню -- няясна. У знойдзеных падборках гэтая фраза прыпісваецца самым розным вайсковым дзеячам. Сьпіс, напэўна, не вычарпальны. Фармулёўка таксама вар'іруецца:

• No poor bastard ever won a war by dying for his country. He won it by making other bastards die for their country. -- George S. Patton


• "The goal of war is not to die for your country. But to make the other bastards die for theirs." -- Patton


• The objective of war is not to die for your country, but to make the other bastards die for theirs. -- Lord Joeleo Bruce


• We will fight hard, but we will not die for our country, we will make the enemy die for theirs! -- Erwin Rommel

Праўда, тут ёсьць яшчэ адзін аспэкт, сфармуляваны Марцінам Лютэрам Кінгам:

Чалавек, які ня мае за што памерці, няздатны і жыць.

(If a man hasn't discovered something that he will die for, he isn't fit to live.)

Але гэта ўжо іншая гісторыя.

А як усе накінуліся на Дзьмітрыя Быкава, калі той год-два таму напісаў у чарговым квіклі, па сутнасьці, аналягічнае...

Comments

[hgr.livejournal.com]

согласен