Juhan Liiv: Al abelujo ĝi flugas

[miram]

Праз папярэдні запіс успомніўся адзін з найлепшых вершаў, якія мне вядомыя на эспэранта, -- "Al abelujo ĝi flugas" эстонскага паэта Юхана Лійва (Juhan Liiv, 1864-1913) у перакладзе Хільды Дрэзэн (Hilda Dresen):

Flugadas ĝi de flor' al flor ',
al abelujo rapidas;
pro nub' eknigras ĉielkupol' --
al abeluj' ĝi rapidas.
Eĉ kiam survoje pereas mil,
revenas hejmen kun ŝarĝo mil,
la barojn ili ne vidas,
nur al abelujo rapidas.

Ho kor', ho kor', dum malesper'
sopir' al patrujo rapidas;
ĉu hejme au sur fremda ter' --
al ĝi vi ja fluge rapidas!
Se vent' vin alblovas kun granda fort'
kaj penas per kuglo vin trafi mort':
vi morton ignoras, ne vidas,
nur al patrujo rapidas!

(Яна лётае з кветкі на кветку, сьпяшаецца ў вулей; ад хмары чарнее небасхіл -- яна сьпяшаецца ў вулей. Калі нават па дарозе гіне тысяча, тысяча вяртаецца дадому з ношаю, перашкодаў яны ня бачаць, толькі сьпяшаюцца ў вулей. О сэрца, о сэрца, у адчаі туга сьпяшаецца на радзіму; ці дома, ці на чужой зямлі -- да яе ты лётам сьпяшаешся! Калі вецер дзьме на цябе з вялікай сілай і сьмерць намагаецца насьцігнуць цябе куляю: ты на сьмерць не зважаеш, ня бачыш яе, толькі сьпяшаешся на радзіму!)

Juhan Liiv. Al abelujo ĝi flugas. Tallinn, Eesti raamat, 1980, p. 74.

shupa, а што там у арыгінале?