Сэнс жыцьця
Mar. 11th, 2003 02:27 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
miramЗ нагоды гэтага пытаньня ад ![[livejournal.com profile]](https://www.dreamwidth.org/img/external/lj-userinfo.gif)
morphi.
Я ня ведаю, у чым сэнс жыцьця. Але быў адзін выпадак, пасьля якога гэта для мяне перастала быць праблемаю.
У жніўні 1991 году Ян-Павал II прыяжджаў у Чэнстахову. Гэта называлася Сусьветны дзень моладзі, ён ладзіцца каталіцкай царквою што два гады. Тым разам ён адбываўся побач з СССР, і парадак выезду ў гэтую пільгрымку для савецкіх (тады яшчэ) грамадзян быў вельмі аблегчаны.
Я трапіў туды разам з групаю масквічоў, сотня ці дзьве чалавек. Нас прывезьлі ў Скажыска-Каменна, мястэчка нічым не прыкметнае, акрамя чыгуначнага скрыжаваньня, але дагледжанае так, як ня кожная ўсходняя сталіца. Адгэтуль мы меліся ісьці тыдзень пехатою да Чанстаховы разам за тысячаю тутэйшых пільгрымаў.
Першы дзень. Гармідар. Ксяндзы носяцца як апараныя. Масква не разумее палякаў, палякі -- маскву. Я, як зазвычай, трымаюся ўбаку, але неўзабаве здагадваюся, што я тут, мабыць, сапраўды адзіны, хто валодае абедзьвюма мовамі. Палякі, хоць усе адбывалі ў школе лекцыі расейскае, двух словаў на ёй зьвязаць ня могуць; а масква па-польску то пагатоў. Тады я падыходжу да ксяндза, які спрабуе нешта растлумачыць маскве па-польску, і прапаную перакласьці.
Было недзе праз гадзіну. Прабягае паўз мяне нейкі малады ксёндз па сваіх ксяндзоўскіх справах і на бягу мне кідае: "Dziekuje, ze jestes".
Ніколі раней я такога ня чуў. Праўда, і пазьней нячаста.
Далей было шмат чаго, але гэта ўжо іншая гісторыя.
morphi.Я ня ведаю, у чым сэнс жыцьця. Але быў адзін выпадак, пасьля якога гэта для мяне перастала быць праблемаю.
У жніўні 1991 году Ян-Павал II прыяжджаў у Чэнстахову. Гэта называлася Сусьветны дзень моладзі, ён ладзіцца каталіцкай царквою што два гады. Тым разам ён адбываўся побач з СССР, і парадак выезду ў гэтую пільгрымку для савецкіх (тады яшчэ) грамадзян быў вельмі аблегчаны.
Я трапіў туды разам з групаю масквічоў, сотня ці дзьве чалавек. Нас прывезьлі ў Скажыска-Каменна, мястэчка нічым не прыкметнае, акрамя чыгуначнага скрыжаваньня, але дагледжанае так, як ня кожная ўсходняя сталіца. Адгэтуль мы меліся ісьці тыдзень пехатою да Чанстаховы разам за тысячаю тутэйшых пільгрымаў.
Першы дзень. Гармідар. Ксяндзы носяцца як апараныя. Масква не разумее палякаў, палякі -- маскву. Я, як зазвычай, трымаюся ўбаку, але неўзабаве здагадваюся, што я тут, мабыць, сапраўды адзіны, хто валодае абедзьвюма мовамі. Палякі, хоць усе адбывалі ў школе лекцыі расейскае, двух словаў на ёй зьвязаць ня могуць; а масква па-польску то пагатоў. Тады я падыходжу да ксяндза, які спрабуе нешта растлумачыць маскве па-польску, і прапаную перакласьці.
Было недзе праз гадзіну. Прабягае паўз мяне нейкі малады ксёндз па сваіх ксяндзоўскіх справах і на бягу мне кідае: "Dziekuje, ze jestes".
Ніколі раней я такога ня чуў. Праўда, і пазьней нячаста.
Далей было шмат чаго, але гэта ўжо іншая гісторыя.
![[identity profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/openid.png){kind=small}
no subject
Ð ÑÑÑÑ. Я Ñабе ÑакÑама Ð¼Ð°Ð³Ñ Ð· ÑÑÑй ÑÑÑÑаÑÑÑÑ ÑказаÑÑ, дзÑкÑй, Ð¶Ñ ÐµÑÑÑÑÑ! :)
no subject
Date: 2003-03-11 09:32 am (UTC)no subject
Date: 2003-03-31 12:58 pm (UTC)ÐиÑÑмо Ð¾Ñ Ð¼Ð¾ÑкалÑ
Date: 2003-04-01 11:46 pm (UTC)Dzienkuje, ze pan u nas wtedy byl!!!
ÐзвиниÑе, Ð½ÐµÑ Ð¿Ð¾Ð»ÑÑкой клавиаÑÑÑÑ...
Re: ÐиÑÑмо Ð¾Ñ Ð¼Ð¾ÑкалÑ
Date: 2003-04-02 02:53 am (UTC)РвÑÑÑеÑе Ñад :)
no subject
Date: 2008-11-13 08:42 am (UTC)no subject
Date: 2009-05-11 08:36 am (UTC)no subject
Date: 2009-05-29 10:52 pm (UTC)