яко ревность дому твоего снѣде мя

Саюз пісьменьнікаў выгналі з Дому літаратара.

Па іроніі, застаўся там арандатар -- Інстытут Гётэ. Цяпер, выходзіць, трэба вучыць нямецкую, каб туды зайсьціся.

Я яшчэ памятаю стары Дом пісьменьніка -- у шэрай даваеннай камяніцы на Энгельса, дзе Мазанік была ўзарвала Кубэ. Тая камяніца стаяла насупраць лялечнага тэатру; яе даўно няма. У паўпадвале была літфондаўская паліклініка, а бібліятэка -- на самым высокім паверсе, другім ці трэцім; там было цесна, а стэлажы -- высозныя.

А да вайны Дом пісьменьніка (казалі проста: "Дом") быў на рагу Савецкай і Камсамольскай, «дзе кафэ "Вясна"».

Рабунак практычна завершаны. Што яшчэ засталося ў пісьменьнікаў? Іслач прадалі ці прадаюць. Сам Літфонд?

Разам з памяшканьнем Саюз пазбаўляецца юрыдычнага адрасу. Цяпер трэба чакаць яго фармальнай ліквідацыі на гэтай падставе -- і тады афіцыйны саюз на чале з сэнатарам Чаргінцом застанецца "панам гары". Шырокім і дасьціпным жэстам з боку ўлады было б тады аддаць Дом літаратара Чаргінцоваму саюзу, але, мабыць, прагавітасьць пераважыць.

Заметки натуралиста

На электрической плите, на включенной конфорке стоит кастрюля. В ней воды на сантиметр. Вместо того, чтобы бурлить и закипать, вода периодически, каждые 2-3 секунды, выбрасывает из себя узкий высокий гейзер, расплескиваясь вокруг. Что это, Бэримор?