miram

26-га хадзіў Чарнобыльскім шляхам.

Запазьніўся, быў на Акадэміі навук, можа, праз гадзіну пасьля абвешчанага часу. Народу -- тысяч 5-10. З іх 2/3 -- моладзь да 25-30 гг., але і сталага веку было багата. Некаторыя -- з малымі дзецьмі. Энэргетыка моцная і станоўчая.

(5 тыс. -- ніжняя мяжа. Прыкладам, ад скрыжаваньня Сурганава і Кузьмы Чорнага было відаць, што наперадзе галава калоны ўжо на Коласа, а ззаду віднеўся сьцяг каля Акадэміі мастацтваў; гэта 620 м, запоўненых шарэнгамі да 10 чалавек; ішлі павольна і густа, так што на шарэнгу можна даць 1,5 м -- дзе больш, дзе менш -- і маем на гэтым кавалку звыш 4 тыс. чалавек. Але гэта не канечне было ўсё шэсьце; на Бангалоры пасьля першай кампактнай групы яшчэ падыходзілі, хто адстаў, прыблізна гэтулькі ж;

m_a_d_orki сьведчыць:

када голова дошла до бангалора хвост -- за ригой был...

UPD: на Бангалоры калона пераходзіла праз вуліцу Сурганава ня менш за 20 хвілін, можа больш, у тэмпе парадку 500 чалавек за хвіліну, але з перапынкамі, каб прапусьціць машыны.)

Пабачыў плойму старых знаёмых з самых розных кампаніяў.

Першае, што пачуў на Акадэміі навук, -- "мы будзем змагацца! і мы пераможам!" -- даслоўна як 25-га.

Бчб сьцягоў шмат, вылучаліся купкі сьцягоў "Вольнай моладзі" (блакітных з белым Пэгасам), анархістаў (чорна-чырвоных) і сьцягоў СССР (на правільных дрэўках, з бляшанымі навершамі, як толькі што з ленінскага пакою). Кампанія вельмі маладых людзей несла сьцяг з "Вясёлым Рыгорычам" і скандавала: "Выше, выше черный флаг, государство -- главный враг!". Паперадзе бацюшкі несьлі крыж, ікону Маці Божай Чарнобыльскай (адну) і партрэты ўкраінскага аўтакефальнага патрыярха Філарэта (два). Самы прыкметны лозунг на тэму дня -- "Рукі прэч ад чарнобыльскіх ільготаў!", было яшчэ некалькі драбнейшых, але тыя губляліся ў натоўпе; астатнія -- чыста палітычныя.

Пра сам Чарнобыль гаварылася мала, або я недачуваў. Адзінае, што з пачутага мною тычылася Чарнобылю, -- згадка пра радыяцыйныя першамайскія мітынгі 1986-га году. Крычалі "Жыве Беларусь!" і "Далучайся!". Л. ня згадвалі. Ніводнай крычалкі пра Чарнобыль ня чуў. Тое самае адзначыў

anysyst:

По ходу не слышал ни одного лозунга посвящённого Чернобылю. "Жыве Беларусь" конечно круто, но если честно надоело одно и то же кричать 3 часа.

Мяркуючы па справаздачах, чарнобыльскую тэму ўсё ж закранулі, але на самым пачатку, то я не засьпеў.

Каля капліцы М. павіншаваў усіх з тым, што нас так многа. (25-га ён таксама з нечым віншаваў; здаецца, з перамогаю.) Вячорка паклікаў усіх прыйсьці 1 траўня раніцой пратэставаць супраць кантрактнай сыстэмы. Згарнуліся хутка, бо ўжо цёмна было.

Высновы:

1. Неадэкват працягваецца. Чарнобыль -- нагода, каб выказаць уладзе сваё "фэ"; ні спробаў яго асэнсаваньня, ні праграмы, як з ім жыць, няма; было ясна артыкуляванае патрабаваньне -- вярнуць ільготы, але ў рэзалюцыю мітынгу яно не ўвайшло; акадэмік Іван Нікітчанка прапанаваў стварыць аб’яднаньне ўсіх пацярпелых ад Чарнобылю (усю краіну прымем? ці палову толькі?); М. кажа ня столькі пра радыяцыйны Чарнобыль, колькі пра Чарнобыль палітычны; гэтая ж тэма пераважае ў навінах. Апазіцыя магла б сказаць, што ўлада з Чарнобылем спраўляецца кепска, а мы яе памяняем і справімся лепш, ці нават што зьмена ўлады -- перадумова ўсяго добрага, што льга зрабіць у гэтым напрамку; але тады трэба было б выкласьці пазітыўную праграму, якая не прагучала.

2. Рэзалюцыя мітынгу, мяркуючы па справаздачы, патрабуе трох рэчаў: а) скасаваць заканадаўства, якое перашкаджае вывозіць дзяцей за мяжу; б) "абнавіць" усе ўстановы, якія займаюцца чарнобыльскай тэматыкай (што гэта значыць -- няясна) і пераатэставаць усіх, хто ёю займаецца ў дзяржаўных установах (гэта, можа, і ёсьць тое "абнаўленьне"?); в) арганізаваць народны рух "Ахвяры Чарнобылю". Першае -- рэальнае патрабаваньне грамадзянаў да ўладаў; другое -- фількава грамата (ну пераатэстуюць яны самі сябе, і што?); трэцяе -- увогуле не патрабаваньне да ўладаў, а заклік да саміх сябе. Характэрна, што гэтая рэзалюцыя амаль нідзе не фігуруе. Такое ўражаньне, што настойваць на ёй ніхто не зьбіраецца.

3. Лідэраў няма, ёсьць ды-джэі, і то з аднастайнай праграмай: накачка аптымізмам. Накачка, аднак, пустая, бо за ёй няма праграмы, адны лозунгі.

4. Гадавіна Чарнобылю -- не нагода, каб некага з нечым віншаваць, гэта лепш пакінуць Нявыгласу.

5. Гукаўзмацняльнай апаратуры не бывае, гэта прыгожы міф.