Ідэалагічная дывэрсія ў "Нёмане"

"Дарагі прэзыдэнт Картэр! Пішуць Вам савецкія піянэры. Мы прачыталі ў "Піянэрскай праўдзе", што амэрыканскія рабочыя недаядаюць. Ці не маглі б Вы прысылаць нам тое, што яны не даядаюць?"

czyk знайшоў кандыдатуру на новы праграмны твор у белліце: аповесьць нейкага Сяргея Кулакова "Эмігрант", у "Нёмане" № 4/2008 (PDF), па-расейску.

Герой, архітэктар паводле адукацыі, БНФ-авец, уцякае з Менску на Захад у другой палове 1990-х, нейкі час туляецца па Эўропе, потым перабіраеца ў Амэрыку, там жэніцца і асядае, ажно прыяжджае ў адведкі на радзіму. Тут яму ўсе так рады, усё так добра і ён так запатрабаваны, што ён расчароўваецца і ў апазыцыйных ідэях, і ў заходнім жыцьці. Да таго ж, вядома, і дзеўку ладную знаходзіць. У фінале герой адлятае ў Амэрыку, каб разьвязацца з мінулым і вярнуцца неўзабаве дадому -- у Беларусь.

Уся прапагандысцкая канструкцыя адзін у адзін сьпісана з савецкіх узораў. Адзіны антысавецкі момант, заўважаны пры беглым праглядзе, -- гэта пара фраз пра Беларусь як "прыдатак Масквы", чамусьці толькі ў пасьляваенны час. Хто падаў бы такое ў друк за Саветамі, агроб бы як мае быць.

Тым ня менш пільнасьць падвяла. Аповесьць зьмяшчае прынамсі адну ідэалагічную дывэрсію.
( Read more... )